උඩරට බොදු ගොවි ඇමරිකාවේ පදිංචි
නාසා ආයතනයේ සේවය කරන, තාරකා විද්යාඥ, උස අඩි 5’ 7’’වයස 32 කඩවසම් පුතුට, අඟහරු 7
ට ගැලපෙන කේන්ද්රයක් සහිත, උපාධිධාරී, ඉංග්රීසි භාෂාවේ ප්රවීණ, වයස 27ට අඩු
රූමත්, පැහැපත් දියණියක්, වෛද්ය දෙමව්පියෝ සොයති...
පන්සල් වල
බිස්නස් වලට කෙළවෙන නිසා...ගිහියන්ට මළාට කියවන්න දෙන්නෙ නැති...ආවාස ගෙයි හංගලා
තියෙන...දීඝනිකායේ... බ්රහ්මජාල සුත්රයේ, සීලස්කන්ධ වග්ග...පොත...මං පන්න ගත්තෙ
අම්බලන්ගොඩ මහ පන්සලෙන්...කේන්දර, යන්තර, මන්තර, මූනුහයේ දෙවිවරු, මැඩම්
කාලිඅම්මා, භූතයෝ, අංජනම්, කොඩිවින,
සාස්තර, බෝධිපූජා, මහ දවල් කරන අසූ හාර දහසේ අබ තෙල් පූජා, කෝටි දහසේ පිච්ච මල්
පූජා, වෙහෙරටේ රෙදි ඔතන කප්රුක් පූජා, වෙහෙරටේ පලතුරු ගොඩගසන පලතුරු පූජා, දෙහිකැපිලි,
දෙහිගෙඩි/මිරිස්කරල්, පිල්ලි, වෙඩි නොවදින සුර, ෆෙන්ෂුයි, හක්ගෙඩි, මතුරපු තෙල්, පිරිත්
නූල්, පිරිත් වතුර, නිල්පාට මුගලන් ධාතු, සායි බබා, ලාෆින් බුද්ධා වඳින පුදන...බුදුන්
වහන්සේ තිරිසන් විද්යාවන් යනුවෙන් නම්කර බැහැර කල ... ජ්යෝතිෂය
වැනි...සියළු දේ අදහන...සිංහල බුජ්ජාගම්කාර...මේ වෛද්ය යුවල ගේ පුතාට කසාද බඳින්න
ලැබෙන්නේ වර්ෂ 2047 දීය...නාසා ආයතනය 2047 වනවිට අඟහරු ග්රහයා මත ජනාවාස පිහිටුවා
ඇති බැවින්...මිනිහට එහෙන් මනමාලියෙක් ෂුවර් එකටම හොයාගන්න පුළුවන් වෙවී !
දීඝනිකායේ... බ්රහ්මජාල සුත්රයේ,
සීලස්කන්ධ වග්ග...
( හුටා...මේක ලිව්වේ සරත් විමලසූරියලු
)
8. “ශ්රමණගෞතම තෙමේ පණිවා හැර
දමා, පණිවායෙන් වැළැක්කේ ය. බහා තැබූ දඬුමුඟුරු ඇත්තේ ය. (දඬු මුගුරු
නොදරන්නේ ය) බහා තැබූ ආයුධ
ඇත්තේ ය. (ආයුධ නොදරන්නේ ය.) පවට පිළිකුල්
කරන්නේ ය. මෛත්රියට පැමිණියේ ය. (මෛත්රියෙන් යුක්තය.) සියලු සතුන් කෙරෙහි හිතානුකම්පා ඇති ව වෙසේ යැ” යි මෙසේ මහණෙනි, තථාගතයන්
වහන්සේගේ ගුණ කියන පුහුදුන්
තෙමේ කියන්නේ ය.
9 “ශ්රමණගෞතම තෙමේ අයිනාදන් හැර
දමා අයිනාදනින් වැළකුණේ ය. දුන් දැයම පිළිගන්නාසුලු
ය. දුන් දැයම සිතිනුත් කැමැති වැ ඉවසන සුලු ය. නොසොර වු පිරිසිදුසිතින්
යුතු වැ වෙසේ යැ" යි මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ
ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ
කියන්නේ ය.
10. “ශ්රමණගෞතම තෙමේ අබ්රම්සර දුරු කොට බඹසර හැසිරෙන්නේ ය. ගැමි දහමක් වු මෙවුන්දමින් දුරු වැ හැසිරෙන්නේ එයින්
වැළැක්කේ යැ” යි මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ
කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
11. “ශ්රමණගෞතම තේමේ බොරු කීම
දුරැලා, බොරු කිරීමෙන් වැලැක්කේ ය. ඇත්ත කියන්නේ ය. ඇත්තෙන් ඇත්ත ගළපා කියන්නේ ය. තහවුරු
පිහිටි කථා ඇත්තේ ය. ඇදැහිය යුතු කථා ඇත්තේ ය. ලොව
නො රවටන්නෙකැ” යි මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
12. “ශ්රමණ ගෞතම තෙමේ පිසුණු බස්
දුරැ ලා, පිසුණු බිණීමෙන් වැලෑක්කේ
ය. මේ තැනින් අසා ගෙන මොවුන් බිඳුවනු පිණිස එ තන්හි
නො කියන සුලු ය. එතැනින් අසා ගෙන ඔවුන්
බිඳුවනු පිණිස මේ තන්හි නොකියන සුලු ය. මෙසේ බිඳුණවුන් ගලපන්නේ (සමග කරන්නේ) ද වෙයි. එකට ගැළපුණවුන්හට (සමඟියට පැමිණ
සිටිනවුන් හට) රුකුල් දෙන්නේ ද වෙයි. සමගියෙන්
සිටිනවුන් හා වාසය කැමැත්තේ ය. සමගියෙන් වසනවුන්ට කැමැත්තේ ය. සමගිව සිටිනවුනට සතුටු ය. සමගිය ඇති කරන බස්
කියන්නේ යැ” යි මේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ
ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
13. “ශ්රමණ ගෞතම තෙමේ රළුබිණුම්
දුරැ ලා, රළු බිණුම්වලින් වැළැක්කේ ය. නිදොස් කන්කලු, පෙම්
උපදවන, පහසුයෙන් සිතැ වැදැගන්නා නොගැමි (මොළොක්) වු
බොහෝ දෙනාට ප්රිය, බොහෝ
දෙනාට මනාප යම් බසක් වේ නම්, එ බඳු
බස් කියන්නේ යැ” යි
මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ
ගුණ කියණ පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
14. “ශ්රමණ ගෞතම තෙමේ හිස් දෙඬුම්
හැරැ දමා, හිස් දෙඬුමෙන් වැළැක්කේ ය. සුදුසු කාලයෙහි කථා කරන්නේ ය. ඇත්තක් ම කියන්නේ ය.
වැඩ සලසන බසක් ම කියන්නේ ය. නවලොවුතුරාදහම්
ඇසුරු කොට ම කියන්නේ ය. සිතැ තබා ගන්නට සුදුසු වු, කරුණු
සහිත වූ, සීමාවක් ඇති (ප්රමාණවත් වු), දෙ ලෝ වැඩ පසස්නා වු ම බසක් සුදුසු
කාලයෙහි කියන්නේ යැ” යි මහණෙනි, මෙසේ
හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
15. “ශ්රමණගෞතම තෙමේ බීජසමූහ (පැළ
වන දෑ) ද, භූත සමූහ (පැළවුණ දෑ) ද, සිඳුමෙන් බිඳුමෙන් වැළැක්කේ ය. එක් වේලේ (පෙරවරු) වළඳන
බත් ඇත්තේ ය. රෑබොජුනෙන් වැළැක්කේ ය. නොකල්බොජුනෙන්
වැළැක්කේ ය. නටනු- ගයනු-වයනු- විසුළුදස්සනෙන් වැළැක්කේ ය. ඇඟ අඩු තැන් පිරවීමට, ඇඟ
සැරැසීමට කරුණු වන මල් ගඳ විලෙවුන් දැරුමෙන් වැළැක්කේ ය. පමණ ඉක්මැවු උසසුන් ද, නොකැප
මහසුන් ද, යන දෙකින් ම වැළැක්කේ ය. රන් රිදී මසු කහවණු පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. අමු (නොපිසු) ධාන්ය
පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. අමුමස් පිළිගැන්මෙන්
වැළැක්කේ ය. ස්ත්රින් කුමාරිකාවන් පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. දැසිදසුන් පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. එළුබැටෙළුවන්
පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. කුකුළන් හූරන්
පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. ඇතුන් ගෙරින් අසුන්, වෙළෙඹුන්
පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ ය. කෙත්වතු පිළිගැන්මෙන් වැළැක්කේ
ය. ගිහියනට දූතමෙහෙවර කැරැමෙහි ද, ගෙන් ගෙට පණිවිඩ පණත් ගෙනයෑමෙහි ද යෙදීමෙන්
වැළැක්කේ ය. වෙළෙඳ ගනුදෙනුයෙන් වැළැක්කේ ය. හොරතරාදියෙන්
කිරුමෙන්, බොරු රන් ආදිය පෑමෙන්, හොර
මිනුම්වලින් මිනුමෙන් වැළැක්කේ ය.
අල්ලස් ගෙන හිමියන් නොහිමි කෙරුමෙන්, නානාඋපායෙන්
අනුන් රැවැටුමෙන්, අගනා දැයට හුරු
නොඅගනා දැයක් පෙන්නා කරන මායාවෙන්, මෙකී
නොකී හැම කෛරාටික කම්වලින් ම වැළැක්කේ ය. අත්පා
ආදිය සිඳුමෙන්, මැරුමෙන්, රැහැන්
ආදියෙන් බඳිමින්, මං පැහැරුමෙන්, ගම් පැහැරුමෙන්, සැහැසිකම්
කැරුමෙන් වැළැක්කේ ය” යි
මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන
පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
චුලසීලය නිමි.
16. “තව ද, යම් සේ
සමහර භවත් මහණබමණු කෙනෙක්( ගිහියන්) සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, මූලබීජ
ද (හිඟුරු ඈ පැළවන මුල් ද) ස්කන්ධබීජ ද (නුග ඈ පැළවන කඳද) පරුබීජ ද (උක් උණ බට ඈ පැළවන පුරුක් ද) අග්රබීජ ද
(ඉරිවේරියා ඈ පැළවන දළු ද) පස් වන බීජබීජ ද (වී
ඈ පැළ වන ඇට ද) යන මෙ කී බිජසමුහුය ද (පැළවන දෑ ද ) භූතසමූහ ද (පැළ වුණු දෑ ද) පෙළිමෙහි (සිඳුම් බිඳම් තැලුම් තැවුම් යැ
යි කියන ලද සමාරම්භයෙහි) යෙදුණෝ වැ වෙසෙත්
ද, මේ ආදී වු හෝ
මේ බඳු වු බීජග්රාම භූතග්රාම සමාරම්භයෙන් ශ්රමණ ගෞතම තෙමේ වැළැක්කේ
ය” යි , මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන ලෞකික ජන තෙමේ
කියන්නේ ය.
17. “යම් සේ වනාහී සමහර පින්වත්
මහණබමුණු කෙනෙක් (ගිහියන්) සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන්
වළඳා අන්නසන්නිධි (කෑම රැස් කොට තබාගැන්ම), පාන
සන්නිධි (බොන දැ රැස්කොට තබා ගැන්ම)
, වස්ත්රසන්නිධි (වස්ත්ර රැස්කොට තබා ගැන්ම), යානසන්නිධි(රියගැල් ආදිය ද රැස් කොට තබාගැන්ම), ශයනසන්නිධි(යහන්රැස්කොට
තබා ගැන්ම), ගන්ධසන්නිධි(සුවඳ දෑ රැස්කොට තබා ගැන්ම), ආමිසසන්නිධි(ඉහත
කී දෑ හැර තවත් තල සහල් ඈ වුවමනා
පසය රැස්කොට තබා ගෙන වැළඳීම) යන මෙසේ වු
සන්නිධිකාරපරිභොගයෙහි (පසය රැස් කොට තබාගෙන වැළඳීමෙහි) යෙදී
වෙසෙත් ද, ශ්රමණගෞතම තෙමේ මේ ආදී වු හෝ මේ බඳු වු
සන්නිධිකාර පරිභෝගයෙන් (පසය රැස්
කොට තබාගෙන වැළඳීමෙන් ) වැළෑක්කේ යැ” යි , මහණෙනි, මෙසේ
හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන
පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
18. “යම් සේ සමහර පින්වත් මහණබමුණෝ
ගිහියන් සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, නැටුම් ගැයුම් වැයුම්, නටසමජ්ජා
(නළුවන් සමූහයක් එක් වැ ජන සමූහයා ඉදිරියෙහි දක්වන නැටුම්) ආඛ්යාත (මහා භාරත රාමායණාදී කථා කීම හෝ
ඇසීම) පාණිස්වර (අතින් ලොහොබෙර ගැසීම් හෝ අත්තල
ගැසීම), වේතාල (ලීමුවා තාලම්පට ගැසීම් හෝ මතුරු දපා
මලසිරුරු නැගිටුවීම්) කුම්භථූන
(සිවුරස් බෙර වැයීම්) ශෝභනක (රංගබලිකරණය හෙවත් රඟමඬලෙහි දී දේවතාවනට ස්ත්රෝත්රවසයෙන් නාන්දීගීත ගායන නොහොත් ප්රතිභානචිත්ර
කිරීම්) සණදොවුන් කෙළිය(හෝ
අයෝගුඩ ක්රිඩාව), උණගස් ඔසොවා ගෙන කැරෙන ක්රිඩාව, අස්ථිධාවනය (මළවුන්ගේ ඇට සුවඳ කවා තබා නකත්සෙමෙහි ඊ වටා සිට උත්සව
කැරුම), ඇත් යුද (ඇතුන් පිට නැග යුද කෙරුම), අස්
යුද (අසුන්පිට නැග යුද කෙරුම) ඇත්පොර, අස්පොර, මියුපොර, ගොන්පොර
එළුපොර බැටෙළුපොර, කුකුළුපොර, වටුපොර, පොලුහරඹ, මිටුයුද, මල්ලපොර, යුද පවත්නා තැන් දක්නට යාම, බලසෙන්
ගණින තැන් දක්නට යෑම, බලසෙන්
බෙදන තැනට යෑම, අත්ඇනි අස්ඇනි ඈ බල ඇනි දක්නට යෑම, යන
විසුළුදස්නෙහි යෙදී වෙසෙත් ද, මහණගොයුම්
තෙමේ මේ ආදී වු හෝ මේ බඳු වු
විසුළු දස්සනයෙන් වැළැක්කේ යැ” යි
මහණෙනි, මෙසේ හෝ තාථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
19. “යම් සේ සමහර පින්වත් මහණබමුණෝ
(අනුන්) සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, අටපාකෙළිය, අහස්දූකෙළිය, මඬුලුපැනුම, සන්තිකාක්රිඩාව, දාදුකෙළිය, කල්ලිගැසුම, ලහඅත්
කෙළිය, ගුළකෙළිය, කොළතළා
පිඹීම, කෙළි නගුලින් සෑම, කරණම්පැනුම, කන්නංගුරුවා කෙළිය, කොළ නැළියෙන් වැලි ආදිය මැනුම, කුඩා රිය පැදවීම, කුඩා
දුනුයෙන් විදුම, අකිරි කෙළිය, සිතු දෑ කීම, විකලාංගානුකරණය
යන ආදී වු හෝ මේ බඳු වු, පමාවට
කරුණු වු දූකෙළියෙහි යෙදී වෙසෙත්
ද , මහණගොයුම් තෙමේ එසේ පමාවට කරුණු වු දූ
කෙළිවලැ යෙදීමෙන් වැළැක්කේ
යැ” යි, මහණෙනි, මේ පරිද්දෙන් හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන්
තෙමේ කියන්නේ ය.
20. “යම් සේ වනාහී සමහර පින්වත්
මහණබමුණෝ සැදැහයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, දික්සඟළා පුටු ය. පලඟය, මහකොඳුපලස
ය, වියමනින් විසිතුරු කළ එළුලොම් ඇතිරිය, එළුලොම්මුවා සුදුඇතිරිය, ගන මල් යෙදූ එළුලොම්ඇතිරිය, තිලිය (පුලුන්
මෙත්තය) සිංහාදී රූපවලින් විසිතුරු
කළ එළු ලොම් ඇතිරිය, දෙ
පැත්තේ ම ලොම් ඇති එළුලොම් ඇතිරිය, එක්
පැත්තේ ලොම් ඇති එළුලොම්මුවා ඇතිරිය, රන්කසුකම් කොට තැනූ පසතුරුණ, කෝසෙය්ය නූලින් වියූ පසතුරුණ, සොළොසක් නිළියනට සිටැ නටන්නට තරම් දිග පුලුල
ඇති එළුලොම්මුවා ඇතිරිය, ඇතුන්
පිටැ එළන ඇතිරිය, අසුන් පිට එළන ඇතිරිය, රියවලැ
එළන ඇතිරිය, ඇඳට සරිලන සේ අඳුන්
දිවිසමින් මසා කළ පසතුරුණ, ඉස්දොරැ
පාමුලැ රතුකොට්ට තබා ඇති රතු උඩුවියන් සහිත
මහඟු යහන යන ආදි වු හෝ මේ බදු වු උස්යහන් මහයහන් පරිහරණය කැරුමෙහි යෙදී වෙසෙද්ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ ආදී වු හෝ
මේ බඳු වු උස්යහනින් වැළැක්කේ යැ” යි, මහණෙනි, මෙසේ
හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
21. “යම් සේ සමහර පින්වත් මහණබමුණෝ
සැදැහැයෙන් දුන් බෝජුන් වළඳා සුවඳසුණුයෙන් ඇඟ ඉලීම, අත්පා ආදියෙහි මනා සටහන්
ගන්වනු පිණිස තෙල් ගා මැඩීම, සුවඳ
දියෙන් නෑවීම, උරහිස්
ආදියේ මස් වැඩනුවට මුගුරින් තැලීම, කැඩපතින්
මුහුණ බැලීම, ඇග
ඔප්ගන්වනුවට අඳුන්
ගෑම, මල් පැලැඳීම හා විලෙවුන්
දැරීම, හිසැ කුඩුම්භිය බැඳීම, විසිතුරු සැරයටි දැරීම, විසිතුරු බෙහෙත් නළ දැරීම, කඩු දැරීම, විසිතුරු කුඩ දැරීම,විසිතුරු පාවහන් දැරීම, නළල්පට බැඳීම, සිළුමිණි පැලැඳීම, විසිතුරු සෙමෙර වල්විදුනා
දරීම, දික් දවලු ඇති සුදු රෙදි හැදීම, යන ආදී ඇග උනු තැන් පිරැවීමටත් ඇඟ
සැරසීමටත්, කරුණු වන දෑ පරිභෝග කෙරුමෙන්, වැළැක්කේ යැ” යි, මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන
පුහුදුන් තෙමේ
කියන්නේ ය.
22. “යම්සේ සමහර පින්වත් මහණබමුණෝ (අනුන්)
සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, රාජ
කථා, චෝරකථා, මහාමාත්යකථා, සේනාකථා, භයකථා, යුද්ධකථා, ආහාරකථා, පානකථා, වස්ත්රකථා, ශයනකථා, මාලාකථා, ගන්ධකථා, ඥාතිකථා, යානකථා, ග්රාමකථා, නිගමකථා, නගරකථා, ජනපදකථා, ස්ත්රීකථා, ශූරකථා, වීථිකථා, කුම්භස්ථානකථා, පූර්ව
ප්රේතකථා, නානාත්වකථා, ලෝකාඛ්යායිකා
කථා, සමුද්රඛ්යායිකා කථා, ඉතිභවාභවකථා, යන මේ කී හෝ අන් මෙබඳු වු තිරශ්චීනකථාවල යෙදී වෙසෙත්
ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ ආදී හෝ
මෙබඳු කථාවලින් වැළැක්කේ යැ” යි මහණෙනි, මෙසේ
හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
23. “යම් සේ අතැම් පින්වත්
මහණබමුණෝ අනුන් සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා ' තෝ මේ දහම් විනය නොදන්නෙහි. මම ම මේ දහම් විනය
දනිමි. ' මේ දහම් විනය කිමැ' යි තෝ
දනිහි ද ? තෝ වරදවා පිළිපන්නෙහි ය. මම
මැනවින් පිළිපන්නෙම් වෙමි. මා බස කරුණු සහිත ය. තා බස
කරුණු රහිත ය. තෝ පලමුවෙන් කියැ යුත්ත පසු වැ කියෙහි ය. පසුව කියැ යුක්ත පලමුවෙන් කියෙහි ය. තා කලක් ම පුහුණු කළ දැය
මගේ එකම වචනයෙන් ම පෙරැළී ගියේ ය. මා විසින්
තට දොස් නැගිණි. මා විසින්
නිගන්නා ලද්දෙහි. මා නැඟූ දොසින් මිදෙන්නට හැසිරෙව (ඒ ඒ තැන ගොස් උගනුව) හැක්කෙහි නම්
එය විසඳව' යන ආදීන් මේ බඳු වු උනුන් බැණ දොඩා ගැනුමෙහි යෙදෙත් ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ බඳු බැණුමෙන් දෙඩුමෙන්
වැළෑක්කේ යැ” යි කියා හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ
ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
24. “යම් සේ ඇතැම් පින්වත්
මහණබමුණෝ අනුන් සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා 'මෙහි යන්නැ. අසෝ තැනට එන්නැ. මෙය ගෙනැ යන්නැ අසෝ
තැනට මෙය ගෙනෙන්නැ යි (කළ නියෝග පිළිගෙන)
රජුන් ගේ , රජමහමැතියන් ගේ, කෂත්රියයන්
ගේ, බ්රාහ්මණයන්ගේ, ගෘහපතියන්ගේ, රජකුමරුවන්ගේ මේ බඳු වු දූතමෙහෙවරෙහි, පණිවුඩ ගෙනැ යෑමෙහි යෙදී වෙසෙත් ද, මහණගොයුම් තෙමේ
මේ බඳු දැයෙන් වැළැක්කේ යැ” යි, මහණෙනි, මෙසේ
හෝ තථගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ
කියන්නේ ය.
25. “යම් සේ ඇතැම් පින්වත් මහණ
බමුණෝ අනුන් සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, කුහකකම් කරන්නෝ වෙත් ද, ලාභ
සත්කාර තකා අනුන් සිත් ඇදෙන සේ වු චාටු බස් දොඩන්නෝ වෙත් ද, පිවුපසය
ලබනු සඳහා කයින් හෝ බසින් ඇඟැවීම් කරන්නෝ වෙත් ද, ලාභාපේකෂායෙන්
අනුනට ගරහන්නෝ වෙත් ද, ලාභයෙන්
ලාභය සොයන්නෝ වෙත් ද, මහණගොයුම්
තෙමේ මෙ කී හෝ මේ බඳු වු හෝ
කුහනලපනවලින් වැළැක්කේ යැ” යි
මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
මජ්ඣිමසීලය නිමි.
26. “යම් සේ වනාහී ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ අනුන් සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, අංගශාස්ත්රය, නිමිත්ත ශාස්ත්රය, උත්පාතලක්ෂණය, ස්වප්නශාස්ත්රය, පුරුෂලක්ෂණශාස්ත්රය, මූෂකච්ඡින්න විද්යාව, අග්නිහෝමය, දර්වීහෝමය, මුඛහෝමය, ලෝහිතහෝමය, අංගවිද්යාව, වාස්තුවිද්යාව, කෂාත්රවිද්යාව, ශීවවිද්යාව, භූතවිද්යාව, භූරිවිද්යාව, අහිවිද්යාව, විෂවිද්යාවය, වෘශ්චිකවිද්යාව මූෂකවිද්යාව, ශාකුනවිද්යාව, වායසවිද්යාව, පක්වධ්යානය, ශරපරිත්රාණය, මෘගපක්ෂය යන මෙකී හෝ මෙබඳු තිරශ්චීනවිද්යායෙන්
මිත්යාජීවයෙන් දිවි පවත්වත් ද, මහණගොයුම් තෙමේ මෙ කී හෝ මේ බඳු
තිරශ්චීණ විද්යායෙන් මිත්යාජීවිකායෙන් වැළැක්කේ යැ” යි මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන
පුහුදුන් තෙමේ කියන්නේ ය.
27. යම් සේ වනාහි ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ (අනුන්) සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, මිණිලකුණු
ය, දඬුලකුණුය, වත්ලකුණුය, කඩුලකුණුය, ඊ ලකුණුය, දුනු ලකුණුය, අවිලකුණුය, ඉතිරිලකුණුය, පුරිස්ලකුණුය, කුමරලකුණුය, කුමරිලකුණුය, දස්ලකුණුය, දැසිලකුණුය, ඇත්ලකුණු ය, අස්ලකුණුය, මියුලකුණුය, වහප්ලකුණුය, ගොන්ලකුණුය, එළුලකුණුය, බැටෙළුලකුණු ය, කුකුළුලකුණු ය, මුවලකුණුය, යන ආදි වු මෙ බඳු තිරශ්චීණ
විද්යායෙන්, මෙබඳු
වු මිත්යා ආජිවයෙන් වැළැක්කේ යැ” යි
මහණෙනි, මෙසේ හෝ තථාගතයන් හෝ
තථාගතයන්ගේ ගුණ
කියන පුහුදුන් තෙමේ කියයි.
28. ”යම් සේ වනාහි ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ (අනුන්) සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, 'අසෝ
දිනැ (අසෝ නැකැතින්) අසෝ රජුන්ගේ සිය නුවරින් (යුද සඳහා) නික්මීම වන්නේ ය. අසෝ නැකැතින් පෙරළා සිය නුවරට ඊම
වන්නේ ය. අසෝ නැකතින් රට ඇතුලත වු රජුන්ගේ පිටත සිටින සතුරුරජුන් හමුවට යෑම වන්නේ
ය. (අසෝ නැකතින්) පිටත සිටින සතුරු රජුන්ගේ ඉවත් වැ යෑම වන්නේ ය. (අසො නැකතින්)පිටත සිටින
සතුරුරජුන්ගේ රට ඇතුලත සිටින රජුන් කරා පැමිණීම වන්නේ
ය. (අසෝ නැකතින්)ඇතුලත සිටින රජුන්ගේ ඉවත් වැ යෑම වන්නේ ය. රට ඇතුලත සිටින රජුනට ජය වන්නේ ය. පිටත සිටින
සතුරු රජුනට පරාජය වන්නේ ය. (අසො නැකතින් ) පිටත සිටින
සතුරුරජුනට ජය වනනේ ය. රට ඇතුලත සිටින රජුනට පරාජය වන්නේ යැ යි මෙසේ ' මොහුට ජය වන්නේ ය. මොහුට පරාජය
වන්නේ යැ” යි කියමින් මේ බඳු වු
තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මෙබඳු
වු මිත්යාජීවිකායෙන් දිවි පවත්වත් ද, ශ්රමණගෞතම
තෙමේ මේ හෝ මෙබඳු වු තිරශ්චීනවිද්යායෙන්
මිථ්යාජිවිකායෙන් වැළැක්කේ යැ” යි
මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ
කියන්නේ ය.
29 “යම් සේ වනාහි ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ (අනුන්) සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, "අසෝ දිනැ චන්ද්රග්රහණය වන්නේ ය. අසෝ දින සූර්යග්රහණය
වන්නේ ය. අසෝ දිනැ නක්ෂත්රග්රහණය
වන්නේ ය. අසෝ දින සඳ හිරු දෙදෙනාගේ නිසි මගින් යෑම වන්නේ ය. අසෝ දිනැ ඔවුන්ගේ නොමඟින් යෑම
වන්නේ ය. අසෝ දිනැ නකත් තරුන් නිසි මඟින් යෑම වන්නේ ය. අසෝ දින ඔවුන් නොමඟින් යෑම
වන්නේ ය. අසෝ දින උල්කාපතනය වන්නේ ය. දිග්දාහය වන්නේ ය. භූමිකම්පනය වන්නෙ ය. වැසි
නැති වැ අහස් ගෙරවුම් වන්නේ ය. සඳ හිරු දෙදෙනාගේ ද නකත් තරුවල ද උදාව බැසීම කෙලෙසීම
පිරිසිදුව වන්නේ ය. සුර්යග්රහණය ලොවට මෙබඳු පල ගෙනැ දෙන්නේ ය. චනද්රග්රහණය
මෙබඳු පල ගෙනැ දෙන්නේ ය. නක්ෂත්රග්රහණය මෙබඳු පල ගෙනැ දෙන්නේ
ය. සඳු හිරු දෙදෙනාගේ පථගමනය (නිසි මඟ යෑම) මෙබඳු පල ගෙනැ දෙන්නේ ය. සඳහිරු දෙදෙනාගේ උප්පථ (අනියම් මඟ)
ගමනය මෙබඳු පල ගෙනැ දෙන්නේ ය. නකත්තරුවල පථගමනය මෙබඳු විපාක දෙන්නේ ය. ඔවුන්ගේ
උප්පථගමනය මෙබඳු විපාක දෙන්නේ ය. උල්කාපතනය
මෙබඳු විපාක ගෙනැ
දෙනනේ ය. දිග්දාහය මෙබඳු පල
දෙන්නේ ය. භූමීකම්පනය මෙබඳු පල දෙන්නේ ය. සඳහිරු දෙදෙනාගේ
ද නකත්තරුවල ද උදාවත් බැසීමත් කෙලෙසීමත් පිරිසිදුවීමත් මෙබඳු මෙබඳු පල දෙන්නේ යැ” යි කියමින් මෙබඳු
තිරශ්චීනවිද්යායෙන් මිථ්යාජීවිකායෙන් දිවි පවත්වත් ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ හෝ අන්
බෙමඳු වු තිරශ්චීනවිද්යායෙන්, මිථ්යාජීවිකායෙන් වැළැක්කේ යැ" යි
තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ මෙසේ හෝ කියන්නේ ය.
30.”යම් සේ වනාහි ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ (අනුන්) සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, 'මේ
සමයෙහි වැසි වස්නේ ය. මෙසමයෙහි නියං වන්නේ ය. මෙසමයෙහි රට සුභික්ෂ වන්නේ ය. මෙසමයෙහි රට දුර්භික්ෂ වන්නේ
ය. මෙසමයෙහි රටට උවදුරු නැතිවන්නේ ය. මෙසමයෙහි රටට උවදුරු
ඇති වන්නේ ය. මෙ කලැ රෝග වන්නේ ය. මෙ කලැ රෝග දුරු වන්නේ යැ' යි පලාපල කීම් ද, මුද්රාව (අඟිලි පුරුක්හි
සංඥා තබා ගිණීම) ද, ගණනාව
(එක දෙක යන ආදීන් දිගටම කියා ගෙන
යමින් ගිණීම) ද, සංඛ්යානය
(පිණ්ඩ ගණනාව) ද, කාව්ය
ශාස්ත්රය, ලෝකායත ශාස්ත්රය, යන මෙබඳු වු තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මිථ්යාආජිවයෙන් දිවි පවත්වත්
ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ හෝ අන්
මෙබඳු වු තිරශ්චීන විද්යායෙන් මිථ්යාජීවයෙන් වැළැක්කේ යැ” යි මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන්
තෙමේ කියන්නේ ය.
31. “යම් සේ වනාහි ඇතැම් පින්වත්
මහණ බමුණෝ අනුන් සැදැහෙන් දුන් බොජුන් වළඳා, ආවාහ සඳහා නකත් කීම, විවාහ
සඳහා නැකත් කීම, වෙන්
වු අඹු සැමියන් සමග වන්නට නකත් කීම, අඹුසැමියන් වෙන් වන්නට නැකත්
කීම, දුන් ණය රැස් කිරීමට නකත් කීම, මුදල් ණයට පොලියට දීමට නකත් කීම, සෞභාග්යය ඇති කරනුවට යන්ත්ර
මන්ත්රාදිය කැරැ දීම, නැසෙන්නට
යන දරු ගැබ් රැකෙන්නට පිළියම්
කිරීම, මන්ත්රාදි බලයෙන් දිවගුළු
බැඳීම, මන්ත්රාදියෙන් හනු තද කිරීම, අත් පෙරැළෙන්නට මතුරා දැපීම, කන් අගුළු වැටෙන්නට මතුරා දැපීම, කැඩපතෙහි දේවතාවේශය කරවා ප්රශ්න
ඇසීම, (අංජනම් බැලීම) , කුමරියකට දේවතාවේශය කරවා ප්රශ්ණ ඇසීම, (කුමරියක ලවා පේන කියැවීම)
ජිවිකා පිණිස හිරු වැඳීම, හා
පිදීම, බහබඹු පිදීම, මතුරා දපා මුවින් ගිනි ජල්
විහිදුවීම, මතුරා දපා සිරි කත කැඳවීම, යන මෙබඳු තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මිථ්යාජිවිකායෙන් දිවි
පවත්වත් ද, මහණගොයුම් තෙමේ මේ හෝ මෙබඳු
අන්ය ව තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මිථ්යාජිවයෙන්
වැළැක්කේ යැ” යි මෙසේ හෝ මහණෙනි, තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන්
තෙමේ කියන්නේ ය.
32. “යම් සේ ඇතැම් පින්වත් මහණ
බමුණෝ සැදැහැයෙන් දුන් බොජුන් වළඳා ශාන්තිකර්ම (දෙවියනට
බාර වීම) ප්රණිධිකර්ම (බාර ඔප්පු කිරීම) භූරිකර්ම (බිමගෙහි ඉඳ පිරවැහු මන්ත්රයට උපචාර කිරීම) , පණ්ඩකයා (බෙහෙත් බලයෙන්
)පිරිමියෙකු කිරීම, පිරිමියා පණ්ඩකයෙකු කිරීම, වාස්තු කර්මය (අළුත් බිම්හි
ගෙවල් නැංවීම), වාස්තු
පරිකිරණය (ගෙබිම්හි උවදුරු දුරැ ලන්නට
බිලියම් කිරීම), මතුරු
දපා මුව සේදීම, මතුරා දපා අනුන් නැටවීම, අනුනට සෙත් පතා ගිනි පිදීම, වමන කැරැවීම, විරේක කැරැවීම, ඌර්ධව විරේචනය, අධෝ විරේචනය(වස්ති කිරීම), ශීර්ෂ විරේචනය, ගිහියන්ගේ කන් ලෙඩට තෙල්
පිසීම, ඇස සිසිල් කරන බේත් තෙල්
පිසීම, නස්ය කිරීම, ඇස පටල කැපෙන්නට කාරම් අඳුන්
සාදා දීම, ඇසැ සිසිල ගන්වන අඳුන් සාදා
දීම, අනුන් ඇසැ උල් ඇන ලෙඩට බේත්
කිරීම, ශල්යකර්ම කිරීම, ළදරුවන්ගේ ලෙඩවලට පිළියම් කිරීම, මුල් බෙහෙත් දීම (කාය
චිකිත්සාව), කාරම් බෙහෙත් බැඳ වණ සුව වු පසු ඒවා
ගලවා දැමීම යැ යි මෙසේ වු තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මිථ්යාජීවයෙන්
දිවි පවත්වත් ද, මේ හෝ
මේබඳු අන් සියලු තිරශ්චීන විද්යායෙන්, මිථ්යාජීවයෙන්
මහණගොයුම් තෙමේ වැළැක්කේ යැ” යි
මෙසේ හෝ තථාගතයන්ගේ ගුණ කියන පුහුදුන්
තෙමේ කියන්නේ ය.
33. මහණෙනි, තථාගයන්
ගේ ගුණ කියන පුහුදුන් තෙමේ යමෙකින් එය කියන්නේ නම්, මේ (ඔහු කියන) ඒ ගුණය වනාහී මඳ වු සුළු වු හුදෙක්
සිල් පමණක් ම වු එකෙක.
මහාසීලය නිමි.
